Tatuaż i piercingCiało można ozdabiać na wiele różnych sposobów. Powszechne jest łączenie ze sobą różnych technik, lub wymyślanie nowych. Modne jest na przykład malowanie ciała specjalnymi farbkami (odbywają się nawet konkursy w tej „dyscyplinie”). W Kalifornii najnowszym szaleństwem jest, do tej pory zarezerwowane dla bydła,
znakowanie ( inaczej: piętnowanie – wypalanie na skórze żądanego wzoru za pomocą rozgrzanego do czerwoności drutu). Do niedawna przebojem było pozostawiające blizny nadrywanie skóry. Jednak najpopularniejsze formy ozdabiania ciała to tatuowanie i piercing. Od czasów kiedy punkowcy udostępnili swoje twarze dla kolczyków, agrafek i łańcuszków, kolczykowanie stało się bardzo modne. Uszy przestały być jedynym przekłuwanym miejscem. Nosy, wargi, język, łuki brwiowe pępki, sutki, a nawet intymne części ciała są teraz równie popularne. Piercing (ang.- kolczykowanie, przekłuwanie) polega na przekłuciu specyficznego miejsca na ciele i wprowadzeniu w nie kolczyka, który ,w przeciwieństwie do zwykłych, noszonych w uszach kolczyków, wykonany jest z tytanu lub stali chirurgicznej (do permanentnego noszenia). Piercing jest zaliczany do jednej z praktyk tak zwanej modyfikacji ciała, ze względu na swój dość radykalny charakter ozdabiania ciała. Przekłucie trwa kilka minut. Zabieg wykonuje się przy pomocy specjalnych szczypiec do podtrzymywania fałd skórnych i igły (welflonowej lub iniekcyjnej). Po ustaleniu z klientem, w którym dokładnie miejscu ma być umieszczony kolczyk, piercer łapie je szczypcami, przebija igłą, w którą (lub w przypadku welflonu w plastikową obwódkę ) po przebiciu bezpośrednio wkłada kolczyk (zmniejsza to podrażnienie ciała). Używanie do piercingu pistoletu jest krytykowane przez piercerów, ponieważ może prowadzić do powstania blizn na ciele. Do niektórych przebić używany jest również skalpel (na przykład do „tuneli”) Wykonanie tatuażu polega na wprowadzeniu barwnika między skórę właściwą, a naskórek. Pigment wnika w komórki skóry, ale jest widoczny przez jej półprzezroczystą, zewnętrzną warstwę. Do zabiegu należy przygotować się wcześniej. Oprócz wybrania wzoru i decyzji o tym, w którym miejscu na ciele tatuaż ma być umieszczony, należy też wybrać odpowiednie studio (takie, w którym pracują artyści, nie rzemieślnicy, a sprzęt jest odpowiednio sterylizowany). Na około tydzień przed zabiegiem wybrane fragment ciała można smarować kremem nawilżającym. Przed rozpoczęciem tatuowania warto sprawdzić, czy fachowiec jest odpowiednio przygotowany: powinien mieć założone jednorazowe rękawiczki, a igła używana do wykonania tatuażu nie powinna być zamaczana w całej butelce farby (odpowiednia ilość barwnika powinna być przelana do niewielkiego pojemnika). Ból odczuwany przy tatuowaniu zależy od wielu czynników: miejsca położone bliżej kości są bardziej bolesne (kostka u nogi, okolice kręgosłupa i żeber), części dobrze umięśnione lub z podściółką tłuszczu – mniej. Każdy człowiek ma indywidualną wrażliwość na ból i nie można jednoznacznie określić czy wykonanie tatuażu boli czy nie. Dobry tatuażysta powinien udzielić wskazówek dotyczących pielęgnacji tatuażu. Przez kilka godzin należy nosić opatrunek, wytatuowanego miejsca nie można drapać, moczyć i wystawiać na działanie promieni słonecznych. Można stosować maść ułatwiającą gojenie (świeży tatuaż smaruje się trzy razy dziennie nakładając cienką warstwę maści). Nie wolno zrywać strupków – może to doprowadzić do uszkodzenia tatuażu i pojawienia się blizn. Po wygojeniu może wystąpić złuszczanie się naskórka, można wtedy wykonać delikatny peeling, a miejsce ze wzorem ponownie powinno być smarowane kremem. Jeżeli tatuaż będzie wymagał poprawek i nie będziemy zbyt długo czekać ze zgłoszeniem tatuażysta powinien wykonać je bezpłatnie. Jednak gdy stwierdzi, że podane wyżej zasady nie były przestrzegane może odmówić bezpłatnych poprawek.
|
Tatuaż i piercing