Starożytny znak słońca występujący w wielu kulturach, czasami bardzo różniących się od siebie. Najczęściej można go spotkać w Indiach, gdzie występuje przede wszystkim jako element dodatkowy na wszelkiego rodzaju kartkach z życzeniami i powinszowaniami. Zwykle namalowany lub narysowany na różnorodnych materiałach, bardzo często w postaci uproszczonej lub odwróconej. Jest klasycznym heksagramem, czyli magicznym znakiem opartym na sześciu kreskach (podobnie jak sześcioramienna gwiazda).

Swastyka związana jest z hinduizmem oznacza:

1.) Cztery ramiona symbolizują stopnie istnienia, w które ponownie może się wcielić dusza: na górze świat bogów, na dole świat piekielny, na lewo świat ludzi, i na prawo świat zwierząt.

2.) 3 punkty ponad figurą zasadnicza symbolizują „trzy szlachetne kamienie” : właściwą wiedzę, właściwą wiarę i właściwe postepowanie.

3.) Półksiężyc ze znajdującym się w nim punktem oznacza zbawienie.

Swastyka w formie uproszczonej i odwróconej upowszechniła się w Europie w czasach nazizmu. Potocznie odbierana jest jako znak zniszczenia (jest także symbolem bogini Kali). Należy jednak zaznaczyć, że także w formie odwróconej może być znakiem szczęścia, np. w starotybetańskiej religii bon. Większość obrządków stanowi tam odwrotnośc podobnych praktyk buddyjskich. Jako talizman ma zapewnić szczęście i powodzenie w jak najszerszym rozumieniu tych słów. Może być używana przez wszystkich. Na przykład stanowi nieodłączny element wszelkich życzeń z okazji zawarcia małżeństwa.