W poszukiwaniu materiałów do kolejnego artykułu googluję sieć na hasło: tattoo, by nie być tylko obeznanym z tekstowym opracowaniem, włączam zakładkę grafika. Przed moimi oczami otwierają się obrazy, których nie mało na rękach kolegów z podwórka, Woodstocku albo przypadkowo spotkanych ludzi. Przeglądam, wyników jest sporo. Mimo, że zainteresowani skarżą się co rusz na braki w Internecie. Zadziwiają niebanalne kształty, intensywność kolorów, odważne usytuowanie tatuaży, ale oko się nie zatrzymuje.

Docieram do dwóch zdjęć, właściwie z pogranicza. Jedno z nie młodą już kobietą . A drugie? Nie zgadniecie! Zdjęcie niemowlaka, rozkosznie leżącego na pleckach opartych na eleganckiej, stylowej pościeli. To jest prawdziwe, zdaje się krzyczeć głos z wewnątrz. Nie wiem, co bardziej porusza,  wytatuowane dziecko czy starsza kobieta. Gwarancji prawdziwości w Internecie nigdy nie ma. A szczególnie w dobie gdy wszystkie zdjęcia, nawet pani sprzedającej warzywa na rynku, są poprawiane w photoshopie.

Mimo podanych autorów zdjęć i sygnatury polskiego Super Expressu wytatuowana staruszka wciąż wygląda nieprawdopodobnie. Nie powiększając zdjęcia zdawało mi się przez chwilę, że nosi ona popielaty gorset, przypięty staromodną broszką, oprawianą w złocie. Dla kobiety jej wieku klasa i wyszukany styl to jednak coś rzadkiego. Gorset nie zasmuca gołębim kolorem, bo florystycznie urozmaicony, przecięty zostaje malunkiem, przypominającym bransolety starszych panów. Pomimo dostojności ubranko to nie dyscyplinuje zmarszczonego ciała. Zegar czasu bije bowiem nieubłaganie, a siedemdziesiąt jeden wiosen coś znaczy. Dla Isobel  Varley to chyba najlepszy moment by powrócić do wiktoriańskich czasów Wielkiej Brytanii. Jej tatuaż jest muzeum stroju, jeszcze nie wyemancypowanych kobiet. Gdyby chcieć powiedzieć cokolwiek o stylach, miesza się tu rokoko i secesja. Tym bardziej, że linia igieł sięgnęła do brodawek opadających piersi. Nie ważne jest ciało, które się starzeje, ale jaki koloryt można przydać mu poprzez współczesne zdobnictwo.

Polski tabloid nie zachowuje neutralności  w ocenie, wręcz przeciwnie, informuje że staruszka się oszpeca. Statystycznie jej praktyki wyglądają zaskakująco, bo pod igłą spędziła 500 godzin. A ostatnio, pewnie na zjeździe tatuażystów w Berlinie wprawiła w oniemienie swoich towarzyszy nowym image. Ogoliła głowę i zrobiła tatuaż niemal w całości pokrywający jej czaszkę.

Co jeszcze zostało z wizerunku dziewiętnastowiecznej damy?

Ukrywane pod grzywą bujnych blond włosów blade lico, na którym mogą zagościć jeszcze całkiem subtelne esy-floresy. Wszystko to tworzy wyrafinowaną, nowoczesną biżuterię. A jej ciało mówi: puszyste przecież też może być sexy.

Wracając na chwilę do wytatuowanego niemowlęcia, widać na forach, że nie wzbudza to wielkich kontrowersji. Pojawiają się głosy, że to być może henna albo realizacja wzorów na potrzeby zdjęć. Jakkolwiek by nie było, fotografie te pokazują zamierzone wariacje, które mogą się stać faktem już w przyszłości.

Nie myślcie zatem, gdy spotkacie mężczyznę w średnim wieku ze smoczyskiem na ramieniu, że to już ostateczność.